ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ

Το ξεκίνημα των έργων

Μέσα στη ρεματιά της Μαλλιόντας, εκατό μέτρα απ’ το γεφύρι, εδώ και λίγους μήνες ένα όνειρο δεκαπέντε χρονών ζωντανεύει. Όλη η ανθρωπότητα παλεύει με τον κορωνοϊό κι  εκεί, οι μαστόροι αναμετριούνται με τα χώματα και πέτρα την πέτρα ο μύλος στήνεται  ξανά περήφανος, συντροφιά στο νερό του ποταμού… Έπρεπε να ξεπεραστούν ένα σωρό εμπόδια, να βάλει πλάτη ένας κόσμος ολόκληρος, με πίστη αταλάντευτη, υπομονή και πείσμα… να θαυματουργήσει ξανά το μεσοτοπίτικο φιλότιμο που ξέρει να ξεπερνά γραφειοκρατικές καθυστερήσεις, αναποδιές κι ένα σωρό δυσκολίες…

Το χρόνο αυτό  θα ολοκληρωθούν οι εργασίες της αναπαλαίωσης. Ένα καινούριο, μεγάλο στοίχημα πρέπει να κερδίσουμε. Τη μετατροπή του μύλου σ΄ ένα ζωντανό εργαστήρι πολιτισμού που θα εκπονεί και θα υλοποιεί πολιτιστικά, περιβαλλοντικά, εκπαιδευτικά προγράμματα, θα συνεργάζεται με τα μουσεία του τόπου, θα λειτουργεί ως καθρέφτης ενός χωριού που διακρίνεται για την εργατικότητα και την προκοπή του. Θα τα καταφέρουμε γιατί θα εξακολουθήσουμε να καλλιεργούμε το πνεύμα της ενότητας και της συλλογικότητας. Οι δυο Σύλλογοι, ο Σύλλογος Μεσοτοπιτών « Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» και ο Σύλλογος Μαλλιόντας, συνιδιοκτήτες του χώρου και συνοδοιπόροι στην προσπάθεια, σε συνεργασία με όλους τους φορείς του χωριού θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε με λογισμό και μ΄ όνειρο.

Κι ένας κόσμος ολόκληρος, τα μέλη του Συλλόγου μας που με την εμπιστοσύνη και την αποφασιστικότητά τους χαράζουν δρόμους, θα συνεχίσει να παλεύει για το καλό και την πρόοδο. Έτσι πορεύεται ο Σύλλογος από την ίδρυσή του ως τώρα. Προσφορά και ανιδιοτέλεια. Σαράντα χρόνια μετά την κατασκευή του Αγροτικού Ιατρείου, ξανά πρωτοπορούμε σε μια δράση που κάποτε φάνταζε όνειρο.

Ένα έργο που θα δώσει στην περιοχή μια άλλη προοπτική με σεβασμό στην ιστορία και στην ομορφιά της. Η κοιλάδα της Μαλλιόντας  δεν έπαψε εξάλλου ποτέ να ζει. Ένα χωριό ξακουστό, που στις όχθες του ποταμού είχε το1548 είκοσι εφτά νερόμυλους κι ως πριν εβδομήντα χρόνια λειτουργούσαν αρκετοί, δίνοντας ψωμί στους ανθρώπους. Ντάμια γεμάτα φαμίλιες και περβόλια με φρούτα που ξεχώριζαν για τη νοστιμιά τους. Μια όαση δροσιάς με εναλλαγή στο τοπίο και φανερά τα σημάδια του κόπου των ξωμάχων. Εκεί θα ακουστεί ξανά ο ήχος του νερού που θα γυρίζει τις μυλόπετρες. Κι όπως τρέχει το νερό, ας τρέχει και το καλό!

Παναγιώτα Πλωμαρίτου – Πρόλογος ημερολογίου Συλλόγου «Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» – 2021